ភាពល្អឥតខ្ចោះនិយម ដូចដែលពួកស្តូអ៊ីក (Stoic) បានកត់សម្គាល់យ៉ាងឈ្លាសវៃថា ភាពល្អឥតខ្ចោះនិយមគឺជាការបំភាន់។ ការដេញតាមស្វែងរកវា នាំឱ្យមានការវិភាគហួសហេតុ ដែលរារាំងការរីកចម្រើន និងបង្អាក់ការច្នៃប្រឌិត។ យើងក្លាយជាមនុស្សដែលជាប់ចិត្តនឹង ឧត្តមគតិ រហូតដល់យើងមិន ធ្វើ អ្វីទាំងអស់។ នេះមិនត្រឹមតែជាការខ្ជះខ្ជាយពេលវេលាប៉ុណ្ណោះទេ តែវាថែមទាំងនាំមកនូវផលវិបាកជាច្រើនទៀតផង។
ផលវិបាកនៃភាពល្អឥតខ្ចោះ (ពីទស្សនៈទស្សនវិជ្ជា):
- ការបាត់បង់ឱកាស: ការរង់ចាំពេលវេលាដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ឬលទ្ធផលល្អឥតខ្ចោះ អាចធ្វើឱ្យយើងខកខានឱកាសសំខាន់ៗក្នុងជីវិត។ ពេលវេលាដើរទៅមុខឥតឈប់ឈរ ហើយឱកាសក៏មិនរង់ចាំយើងដែរ។
- ការថប់បារម្ភនិងស្ត្រេស: ការខិតខំដើម្បីភាពល្អឥតខ្ចោះ អាចនាំឱ្យមានការថប់បារម្ភឥតឈប់ឈរ ខ្លាចបរាជ័យ និងស្ត្រេសរ៉ាំរ៉ៃ។ នេះអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត និងរាងកាយរបស់យើង។
- ការបាត់បង់ភាពច្នៃប្រឌិត: ភាពល្អឥតខ្ចោះ ជារឿយៗសម្លាប់គំនិតថ្មីៗ និងការច្នៃប្រឌិត។ ការភ័យខ្លាចក្នុងការធ្វើខុស ឬមិនល្អឥតខ្ចោះ អាចរារាំងយើងពីការពិសោធន៍ និងការស្វែងរកវិធីថ្មីៗ។
- ការរស់នៅក្នុងស្រមោលនៃឧត្តមគតិ: ការដេញតាមភាពល្អឥតខ្ចោះ អាចធ្វើឱ្យយើងរស់នៅក្នុងស្រមោលនៃឧត្តមគតិដែលមិនអាចសម្រេចបាន។ យើងតែងតែមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងមិនគ្រប់គ្រាន់ និងមិនដែលពេញចិត្តនឹងអ្វីដែលយើងសម្រេចបាន។
- ការបាត់បង់ទំនាក់ទំនង: ភាពល្អឥតខ្ចោះ អាចធ្វើឱ្យយើងផ្តោតខ្លាំងពេកលើខ្លួនឯង និងលទ្ធផល រហូតដល់យើងភ្លេចអំពីទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកដទៃ។ យើងអាចក្លាយជាមនុស្សដែលរិះគន់ និងទាមទារ ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សនៅជុំវិញយើងឃ្លាតឆ្ងាយ។
វិភាគក្នុងន័យទស្សនវិជ្ជា: ភាពល្អឥតខ្ចោះនិយមនេះជាប់ទាក់ទងនឹងការបង្ខូចទម្រង់នៃការយល់ដឹងនៃ "ការគិតបែបទាំងអស់ ឬគ្មាន"។ យើងមើលឃើញអ្វីៗជាពណ៌ខ្មៅ ឬស -ល្អឥតខ្ចោះ ឬខុសឆ្គង ដោយមិនអើពើនឹងវិសាលគមនៃវឌ្ឍនភាពនៅចន្លោះនោះទេ។ គំនិតរបស់ Nietzsche នៃ "amor fati" (ការឱបក្រសោបនូវអ្វីដែលមាន) លើកទឹកចិត្តយើងឱ្យទទួលយកមាគ៌ាជីវិតដែលមិនល្អឥតខ្ចោះជាផ្នែកមួយនៃដំណើរជីវិត។
ដំណោះស្រាយ: ស្វះស្វែងរកនិងទទួលយកឧត្តមភាព ដែមិនមែនជាភាពល្អឥតខ្ចោះនិយម។ ឱបក្រសោបនូវឧបសគ្គ និងភាពរញេរញៃនៃជីវិត ហើយអបអរសាទរវឌ្ឍនភាពនៃជីវិតនិងការតស៊ូដែលមិនអាចសម្រេចបានជោគជ័យ។ ចូរចងចាំថា ភាពល្អឥតខ្ចោះ គឺជាសត្រូវនៃភាពល្អ។ ការខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើឱ្យបានល្អបំផុត គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់ជីវិតយើង។
Comments
Post a Comment